Prezentowany cykl, którego tematem jest przede wszystkim ludzkie zagubienie i samotność, składa się ze zdjęć wykonanych zarówno w teatrze, jak i w przestrzeni publicznej. To zestawienie służy pokazaniu, że granica między sztuką a życiem obecnie w zasadzie nie istnieje (i być może nigdy nie istniała). Współczesne widowiska coraz częściej czynią z odbiorcy performera, choć niekoniecznie należy to zjawisko rozumieć jako realną fizyczną interakcję z publicznością, chodzi raczej o uruchomienie procesów mentalnych. Przedstawione na wystawie fotografie zwracają uwagę na współczesną relację między aktorem i widzem, która w dzisiejszej postmodernistycznej rzeczywistości oparta jest przede wszystkim na współodczuwaniu wzajemnej (cielesnej) obecności, a nie na (intelektualnym) porządku reprezentacji.
Komentarze