Najmocniejszym i najlepiej udokumentowanym punktem na mapie regionu pozostaje Janiszów, gdzie tradycja uprawy sięga jeszcze czasów przedwojennych i została formalnie uznana poprzez wpis na listę produktów tradycyjnych. To rzadki przypadek ciągłości, pamięci o warzywie, które w wielu miejscach Polski dopiero od niedawna wraca do łask. Obok tego historycznego kontekstu funkcjonuje współczesność, znacznie mniej uporządkowana i trudniejsza do uchwycenia jednym zdaniem. Szparagi w Lubelskiem rosną dziś w rozproszeniu, ale są miejsca, gdzie ich obecność jest wyraźniejsza, przede wszystkim w okolicach Opola Lubelskiego, gdzie działają plantacje dostarczające świeży produkt na rynek lokalny. To właśnie tam widać, że lekkie, piaszczyste gleby regionu potrafią dać bardzo dobrą jakość, choć skala nadal pozostaje kameralna.

Trzeba też jasno powiedzieć: dostępność szparagów w Lublinie czy innych miastach województwa nie zawsze oznacza ich lokalne pochodzenie. Część trafia tu z zachodniej Polski, gdzie produkcja jest znacznie większa. Tym bardziej warto zwracać uwagę na źródło, bo różnica między szparagiem zebranym rano a tym, który podróżował przez pół kraju, jest wyraźna już przy pierwszym kęsie.

Kuchnia sezonowa nie potrzebuje skomplikowanych przepisów, a szparagi są tego najlepszym przykładem. Najprostsze podejście często okazuje się najlepsze. Wystarczy kilka składników i odrobina uwagi, żeby wydobyć ich charakter. Szparagi zapiekane w cieście francuskim to jeden z tych przepisów, które pojawiają się co roku i zawsze działają. Wystarczy owinąć zielone pędy w cienkie paski ciasta, dodać odrobinę sera i upiec w wysokiej temperaturze, aż staną się złote i kruche. To danie bardziej przekąskowe niż obiadowe, ale idealnie wpisuje się w rytm wiosennych spotkań.

Jeszcze prostsza jest wersja klasyczna, w której szparagi grają pierwsze skrzypce bez żadnych dodatków, które mogłyby je zagłuszyć. Krótkie gotowanie, żeby zachowały jędrność, jajko w koszulce i roztopione masło. Tyle wystarczy, by zbudować danie oparte wyłącznie na jakości produktu. To sposób, który nie wybacza błędów, ale jeśli trafi się na świeże szparagi z lokalnej uprawy, efekt jest dokładnie taki, jak powinien.

W bardziej obiadowym kierunku idzie makaron ze szparagami i cytryną, który dobrze pokazuje, jak to warzywo odnajduje się w kuchni codziennej. Podsmażone krótko z czosnkiem, wymieszane z makaronem i wykończone skórką cytryny oraz parmezanem, zachowują swoją świeżość i lekkość. To danie szybkie, sezonowe i wystarczająco elastyczne, żeby dostosować je do tego, co akurat jest pod ręką.

Szparagi w Lubelskiem nie tworzą wielkiej opowieści o regionalnej specjalizacji. Są raczej sygnałem, że zaczęła się wiosna, że warto na chwilę zmienić sposób gotowania, że nie wszystko musi być dostępne przez cały rok. I może właśnie dlatego, mimo swojej skromnej obecności, mają w sobie coś, co co roku przyciąga uwagę tych, którzy czekają na nie z pełną świadomością, że sezon skończy się szybciej, niż się zaczął.

Trzy proste przepisy na szparagi

Szparagi w cieście francuskim przygotowuje się bez większej filozofii: zielone pędy należy oczyścić, odłamać zdrewniałe końcówki i owinąć w paski gotowego ciasta francuskiego. Można dodać trochę sera albo cienki plaster szynki dojrzewającej, ale równie dobrze sprawdza się wersja minimalistyczna. Całość smaruje się jajkiem i piecze w temperaturze około 200 stopni przez kilkanaście minut, aż ciasto będzie wyraźnie złote i kruche.

Szparagi z jajkiem i masłem to wariant, który opiera się wyłącznie na jakości składników. Szparagi gotuje się krótko w osolonej wodzie, tak aby pozostały jędrne i lekko chrupiące. W tym czasie przygotowuje się jajko w koszulce. Gotowe szparagi wykłada się na talerz, dodaje jajko i polewa roztopionym masłem. To jedno z tych dań, które najlepiej pokazują różnicę między produktem świeżym a przeciętnym.

Makaron ze szparagami i cytryną to z kolei propozycja bardziej codzienna. Na oliwie podsmaża się delikatnie czosnek, dodaje pokrojone szparagi i smaży przez kilka minut. Następnie całość łączy się z ugotowanym makaronem, dodaje odrobinę skórki z cytryny oraz starty parmezan. Danie powinno być lekkie, świeże i lekko kwasowe, dobrze wpisujące się w wiosenny charakter kuchni.

Konferencja potrwa od godziny 10:00 do 15:00 i zgromadzi szerokie grono uczestników - od przedsiębiorców, przez dyplomatów i przedstawicieli sektora publicznego, po środowisko naukowe. Organizatorzy zapowiadają merytoryczny program oparty na praktycznej wiedzy i realnych doświadczeniach biznesowych.

Wśród najważniejszych punktów programu znajdą się:

• prelekcje ekspertów z zakresu eksportu i internacjonalizacji,
• panele dyskusyjne z udziałem praktyków prowadzących działalność na rynkach zagranicznych,
• tematy dotyczące strategii ekspansji, instrumentów finansowych, zarządzania ryzykiem oraz e-commerce w eksporcie,
• analizy rynków zagranicznych,
• rozmowy stolikowe i indywidualne konsultacje z ekspertami.

LUBExport to nie tylko wiedza, ale również przestrzeń do budowania relacji biznesowych. Uczestnicy będą mieli okazję nawiązać nowe kontakty, wymienić doświadczenia oraz znaleźć potencjalnych partnerów do współpracy międzynarodowej.

Zakończenie prac zbliża się na skwerze przy ul. Radzyńskiej, zlokalizowanym na osiedlu Lipińskiego. W ubiegłym roku przeprowadzono tam gruntowną przebudowę - usunięto starą nawierzchnię asfaltową, wykonano nowe alejki z kostki brukowej oraz zamontowano elementy małej architektury, takie jak ławki, kosze na śmieci i słupki porządkujące przestrzeń.

Obecnie teren został wzbogacony o liczne nasadzenia. Posadzono m.in. 15 brzóz pożytecznych i 3 sosny czarne, a także około 250 krzewów liściastych, w tym lilaki i trzmieliny. Pojawiło się również ponad 170 białych róż oraz setki roślin zimozielonych, takich jak cisy i kosodrzewiny. Kompozycję uzupełniają byliny i trawy ozdobne, m.in. funkie, rozplenice japońskie i ostnice.

W najbliższych dniach rozpoczną się natomiast prace na Skwerze Seniorów przy ul. Herbowej. W planach są nasadzenia miłorzębów oraz kilkuset krzewów liściastych, w tym tawuł japońskich i lilaków. Przestrzeń wzbogaci niemal tysiąc róż w różnych odcieniach różu, a także kosodrzewiny, byliny, takie jak jeżówki purpurowe, szałwie omszone i rozchodniki oraz trawy ozdobne.

Równolegle prowadzone są prace przy ul. Wspólnej nad Czerniejówką. Powstaje tam przestrzeń rekreacyjna z polem hamakowym, placem zabaw, alejkami oraz elementami małej architektury. Projekt zakłada również szerokie nasadzenia zieleni. Inwestycja ma zakończyć się do połowy roku.

Z kolei przy ul. Sulisławickiej zakończono budowę parku motorycznego, który oferuje różnorodne przeszkody sprawnościowe, w tym elementy wspinaczkowe i tory przeszkód. Obiekt jest obecnie na etapie odbiorów.

Jeszcze niedawno Twoje dziecko opowiadało Ci wszystko, a dziś zamyka się w pokoju, a Ty coraz częściej widzisz zamknięte drzwi. Dawniej rozgadane, dziś odpowiada półsłówkami i coraz częściej „nie ma czasu". Jako rodzic patrzysz i zastanawiasz się: czy to JUZ, czy to po prostu dorastanie, czy już coś więcej?

Zmiany u dzieci i nastolatków są naturalne. Okres dojrzewania to czas intensywnych przemian. W dziecku każdego dnia zachodza proces ktore powoli zblizaja je do dojrzalosci. Zarowno tej emocjonalnej, biologicznej i społecznej. Wahania nastroju, potrzeba prywatności, większa niezależność czy chwilowy bunt wobec autorytetów - to wszystko mieści się w normie.

Nastolatek szuka siebie, testuje granice, buduje własną tożsamość. I choć bywa to trudne dla rodzica, jest częścią rozwoju.

Rozpoznanie, kiedy zaczyna się problem musimy zacząc od postawienia pytania kiedy trudne zachowania i alienacja stają się stałym wzorcem. Zamiast naturalnego dystansu pojawia się głęboka izolacja. Zamiast emocji - pojawia się pustka albo niekontrolowane wybuchy, a zamiast zmęczenia - trwały brak motywacji i wycofanie z życia.

W swojej pracy coraz częściej spotykam rodziców, którzy mówią: „coś jest nie tak, ale nie wiem, czy to już moment, żeby reagować". To bardzo ważny moment! Bo intuicja rodzica rzadko się myli, a my, specjalisci jestesmy po to, by powiedzieć ,, sprawdzam".

Na co szczególnie warto zwrócić uwagę?

Izolacja

Jeśli dziecko przestaje spotykać się z rówieśnikami, zamyka się w sobie, unika rozmów - to może być coś więcej niż potrzeba samotności. Zwłaszcza, gdy trwa tygodniami!

Wyobraź sobie 13-letnią Olę. Zawsze miała przyjaciółki, lubiła szkołę, była aktywna. Nagle zaczęła coraz częściej odmawiać wyjść. „Nie chce mi się", „jestem zmęczona" - tłumaczyła. Rodzice uznali, że to chwilowe. Z czasem Ola zaczęła jeść w swoim pokoju, przestała odpisywać koleżankom, coraz częściej płakała wieczorami. Dopiero po kilku miesiącach wyszło na jaw, że została wykluczona z grupy klasowej i doświadczała cichych, ale systematycznych form odrzucenia. Dla niej to nie był „etap". to był realny kryzys, z którym została sama.

Agresja i wybuchy emocji

Widzisz swoje dziecko, jego nagłe, intensywne reakcje, których wcześniej nie było i mśslisz co się z nim, nią dzieje. Natomiast krzyk, impulsywność, trudność w kontrolowaniu złości - to często sygnał przeciążenia emocjonalnego, które dotyczyć może również nastolatka. Posługując się przykladem przyjrzyjmy się 15-letniemu Kubie, który zaczął reagować złością na każdą prośbę. Trzaskanie drzwiami, podniesiony głos, konflikty o najdrobniejsze rzeczy. Rodzice widzieli w tym bunt. „Przejdzie" - mówili. Tymczasem Kuba od miesięcy doświadczał ogromnej presji w szkole i porównywania się z innymi. Nie radził sobie z napięciem, a złość była jedyną emocją, którą potrafił wyrazić. Pojawila sie tez autoagresja, a pod nią krył się lęk i poczucie, że „nie jest wystarczająco dobry".

Spadek motywacji

Brak chęci do nauki, rezygnacja z pasji, obojętność wobec rzeczy, które wcześniej były ważne. To może być znak, że dziecko zmaga się z czymś, czego nie potrafi nazwać.

W przypadku Zosi rodzice pojawili się w poradni, gdy ich córka, uczennica z wyróżnieniem, nagle przestała się starać. Oceny spadły, pianino, które kochała, stało się obowiązkiem. „Nic mi się nie chce" - powtarzała. Rodzice próbowali motywować, przypominać, stawiać wymagania, niestety bez efektu. W trakcie rozmów okazało się, że Zosia od dawna funkcjonowała w trybie ciągłego napięcia. Bała się porażki, żyła pod presją bycia „najlepszą". Spadek motywacji nie był lenistwem, był sygnałem przeciążenia i wyczerpania.

Uzależnienie od telefonu

Interwencji moich specjalistów w poradni w kwestii technologii są setki. Niestety, w świecie pełnym oczekiwań telefon staje się ucieczką. Kilka godzin dziennie zamienia się w kilkanaście. Świat online zaczyna zastępować realne relacje i obowiązki.

16-letni Michał praktycznie nie rozstawał się z telefonem. Noce spędzał na grach i mediach społecznościowych, dni - na przeglądaniu treści. Każda próba ograniczenia kończyła się konfliktem. Mama, która go wychowuje widziala w tym brak dyscypliny, obwiniala siebie, samotne macierzyństwo. Tymczasem dla Michała świat online był miejscem, w którym nie czuł się oceniany. W rzeczywistości zmagał się z silnym lękiem społecznym. Internet nie był problemem sam w sobie, był sposobem radzenia sobie z trudnością.

Za każdym z tych przykładów stoi coś więcej niż „trudny wiek". To konkretne emocje, doświadczenia i potrzeby, które nie zostały zauważone na czas. Dlatego tak ważne jest, by nie bagatelizować pierwszych sygnałów. Nie chodzi o to, by reagować paniką, ale by być uważnym. Zamiast oceny niech towarzyszy nam ciekawość. Zamiast szybkich wniosków - próba zrozumienia. Czasem jedno pytanie zadane w odpowiednim momencie otwiera przestrzeń do rozmowy.

Ten artykuł otwiera cykl „Odzyskaj siebie", w którym będziemy przyglądać się temu, co dzieje się w świecie dzieci, młodzieży i dorosłych, często niewidoczne na pierwszy rzut oka, a mające ogromny wpływ na codzienne funkcjonowanie. Jeśli jako rodzic czujesz, że coś Cię niepokoi - nie czekaj, aż problem się pogłębi. Wczesna reakcja naprawdę robi różnicę. Czasem jedna rozmowa, jedno spotkanie, jedno „widzę Cię" może być początkiem zmiany.

Katarzyna Walczewska - psychoterapeutka uzależnień, pedagog resocjalizacyjny i biegła sadowa. Specjalizuje się w terapii uzależnień oraz zaburzeń zachowania, takich jak depresja, lęki, nerwice i zaburzenia odżywiania. Posiada doświadczenie w pracy z osobami uczestniczącymi w programach substytucyjnych. Na co dzień pracuje także z dziećmi i młodzieżą. Realizuje programy KCPU, m.in. Candis i Unplugged. Jako jedna z 19 trenerek w Polsce prowadzi szkolenia programu „Przeciw uzależnieniom - skuteczny samorząd", również na arenie międzynarodowej. Właścicielka GABINETÓW SPECJALISTYCZNYCH Odzyskaj Siebie.

Ale prawdziwe granie dopiero przed nami. Majówka - to ona rozdaje karty. To wtedy Lubelszczyzna pachnie jednocześnie dymem, świeżą trawą i czymś trudnym do nazwania, co każe siedzieć dłużej, niż rozsądek podpowiada. Stoły się wydłużają, rozmowy przeciągają, a grill przestaje być dodatkiem, a staje się centrum wydarzeń.

Zanim jednak wpadniemy w majówkowy wir, warto zrobić coś więcej niż tylko powtórzyć klasykę. Bo grill, choć prosty z natury, lubi, kiedy traktuje się go z odrobiną wyobraźni.

Pierogi, które wyszły na podwórko

Bo przecież nic tak nie smakuje „stąd” jak pierogi. A skoro mogą trafić na talerz, mogą też trafić na ruszt.

Składniki:

• pierogi z kaszą gryczaną i twarogiem (ugotowane wcześniej)
• masło klarowane
• czosnek
• świeży tymianek

Przygotowanie:
Pierogi smarujemy masłem z czosnkiem i tymiankiem. Na grillu potrzebują tylko kilku minut, tyle, by złapać kolor i lekką chrupkość. To moment, w którym kuchnia domowa spotyka się z ogrodem. I bardzo dobrze się dogadują.

Pstrąg, który pamięta rzekę

Na Roztoczu ryba smakuje inaczej, może dlatego, że jest bliżej źródła.

Składniki:

• świeży pstrąg
• liście chrzanu
• cytryna
• masło
• koperek, sól, pieprz

Przygotowanie:
Ryba trafia na grill owinięta liśćmi chrzanu, które robią całą robotę. Dają aromat, lekką ostrość, coś, co trudno podrobić. W środku cytryna i koperek, na zewnątrz ogień  i nagle robi się z tego danie, które spokojnie mogłoby udawać restauracyjne, gdyby nie to, że jemy je stojąc, z kromką chleba w ręku.

Ser, który nie boi się ognia

Są takie produkty, które wydają się zbyt delikatne na grill. A potem okazuje się, że to właśnie one robią największe wrażenie.

Składniki:

• ser zagrodowy (twardawy, lokalny)
• miód
• tymianek
• orzechy włoskie

Przygotowanie:
Ser ląduje na ruszcie tylko na chwilę, tyle, żeby zmiękł i lekko się rozgrzał. Potem miód, tymianek, orzechy. Proste? Bardzo. Ale to właśnie te najprostsze rzeczy najczęściej zostają w pamięci najdłużej.

Sezon dopiero się rozkręca. Jeszcze bez pośpiechu, jeszcze trochę „na próbę”, ale już z tym charakterystycznym uczuciem, że zaraz wszystko przyspieszy. Majówka przyniesie gwar, dym, śmiech i te wszystkie rozmowy, które najlepiej smakują na świeżym powietrzu.

A na razie? Wystarczy mały grill, kilka dobrych składników i pretekst, żeby wyjść z domu. Na Lubelszczyźnie to naprawdę niewiele trzeba.

Jeszcze kilka lat temu organizacja wesela była stosunkowo prostym procesem: wybór sali, ustalenie daty, podpisanie umowy. Dziś coraz częściej przypomina projekt - z wieloma zmiennymi, opcjami i decyzjami do podjęcia. Zmienia się nie tylko rynek, ale przede wszystkim sposób podejmowania decyzji przez pary młode. Z obserwacji branży wynika, że kluczową zmianą nie jest moment decyzji, ale jej złożoność.

Wesele przestaje być „imprezą”, a staje się projektem

Trend jest jednoznaczny - rynek weselny odchodzi od spontanicznych wyborów na rzecz decyzji bardziej przemyślanych, a jednocześnie bardziej złożonych. W praktyce oznacza to, że współczesne wesela są coraz częściej mniejsze, ale wyraźnie bardziej dopracowane jakościowo. Zamiast skali liczy się doświadczenie: klimat, spójność, estetyka oraz komfort, rozumiany jako kompleksowe doradztwo, koordynacja całości, dedykowany opiekun i przemyślany przebieg wydarzenia od przyjazdu do wyjazdu (coraz częściej w formule 2-4-dniowego pobytu).

Jednocześnie pary młode stają się bardziej selektywne kosztowo, nie rezygnują z wydatków, ale znacznie uważniej analizują ich sens i realną wartość. To wszystko sprawia, że proces decyzyjny nie tyle się wydłuża, co staje się bardziej złożony, a nawet jeśli formalnie trwa krócej, wymaga większej liczby mikrodecyzji i porównań.

- Dziś pary młode funkcjonują zupełnie inaczej niż jeszcze kilka lat temu. To nie jest już jedna decyzja o wyborze miejsca czy terminu, ale cały proces, który składa się z wielu mniejszych wyborów. Każdy element - od menu, przez scenografię, aż po dokładny scenariusz dnia, czy nawet pobytu  - jest analizowany osobno. Widzimy, że pary chcą mieć kontrolę nad każdym detalem, ale jednocześnie oczekują, że ktoś pomoże im to wszystko poukładać i przeprowadzi je przez ten proces. - mówi Joanna Hoc-Kopiej, reprezentująca jeden z obiektow organizujących wesela.

Problemem nie jest brak ofert, tylko ich nadmiar

Rynek ślubny w Polsce należy dziś do najbardziej rozdrobnionych i konkurencyjnych segmentów usługowych, co bezpośrednio wpływa na sposób podejmowania decyzji przez pary młode. Jeszcze kilka lat temu wybór ograniczał się do kilku kluczowych elementów i relatywnie niewielkiej liczby dostawców. Obecnie liczba dostępnych opcji - od lokalizacji, przez catering, po oprawę wizualną i atrakcje - jest na tyle duża, że sam proces selekcji staje się wyzwaniem. 

Pary funkcjonują dziś w modelu ciągłego porównywania: analizują wiele ofert równolegle, wchodzą w szczegóły, zestawiają parametry i szukają różnic, które uzasadnią wybór. Jednocześnie coraz większą rolę odgrywają opinie innych klientów, zarówno w serwisach branżowych, jak i w Google czy mediach społecznościowych. Rekomendacje przestają być dodatkiem do oferty, a stają się jednym z kluczowych filtrów decyzyjnych. 

W efekcie rynek, który teoretycznie daje większy wybór, w praktyce zwiększa poziom niepewności. Nadmiar informacji i opcji powoduje, że decyzja przestaje być liniowa - zamiast jednego wyboru pojawia się wiele równoległych wątków, które trzeba uporządkować. To prowadzi do sytuacji, w której sam dostęp do szerokiej oferty nie ułatwia wyboru, ale często go komplikuje.

Największą wartością staje się… spokój

Równolegle rośnie znaczenie aspektu psychologicznego. Planowanie wesela to dziś nie tylko organizacja wydarzenia, ale zarządzanie stresem, oczekiwaniami i ryzykiem. Widać wyraźny kierunek zmiany: największą wartością przestaje być sama oferta, a staje się poczucie bezpieczeństwa oraz sposób prowadzenia klienta przez cały proces.

- Najczęściej słyszymy jedno: ‘chcemy mieć pewność, że wszystko się uda’. Dlatego kluczowa staje się opieka i scenariusz - ktoś, kto przeprowadzi parę przez cały proces, uporządkuje decyzje i zdejmie z nich ciężar organizacyjny, a nie tylko sprzeda usługę - mówi ekspertka z Dworu Korona Karkonoszy.

Nowa rola obiektów: mniej sprzedaży, więcej „reżyserii”

Zmiana zachowań klientów wyraźnie redefiniuje rolę całego rynku weselnego. Oczekiwania par młodych przesuwają się z samej oferty w stronę kompleksowego doświadczenia i poczucia kontroli nad przebiegiem wydarzenia. W tym kontekście rośnie znaczenie „reżyserii wydarzenia”, czyli umiejętności zaplanowania scenariusza, koordynacji wszystkich elementów i zarządzania przebiegiem dnia w sposób spójny i przewidywalny. Równocześnie kluczowym elementem staje się „Plan B”, rozumiany nie jako dodatek, ale jako integralna część oferty zapewniająca bezpieczeństwo organizacyjne.

W decydującym, czwartym meczu serii lublinianki pokonały na wyjeździe drużynę Enea AZS Politechnika Poznań 82:77. Tym samym podopieczne trenera Karol Kowalewski zamknęły finał bilansem 3:1 i mogły rozpocząć świętowanie.

Spotkanie w Poznaniu dostarczyło kibicom ogromnych emocji. Gospodynie postawiły trudne warunki, jednak to zespół z Lublina zachował więcej zimnej krwi w kluczowych momentach meczu. Skuteczna gra w końcówce oraz zespołowa konsekwencja przesądziły o zwycięstwie i sięgnięciu po upragnione złoto.

Dla AZS UMCS to potwierdzenie przynależności do ścisłej krajowej czołówki i zwieńczenie bardzo udanego sezonu. Tytuł mistrzowski jest efektem konsekwentnej pracy całego zespołu – zarówno zawodniczek, jak i sztabu szkoleniowego.

Triumf lublinianek zapisze się w historii klubu i stanowi ogromny powód do dumy dla kibiców z regionu.

Inicjatywa jest kontynuacją cyklu edukacyjnego „Nauczymy Cię mówić wielką literą”, realizowanego z udziałem studentek filologii polskiej i edytorstwa. Teraz organizatorzy zapraszają wszystkich chętnych do praktycznego sprawdzianu wiedzy i zmierzenia się z językowymi pułapkami.

Dyktando Akademickie KUL organizują studenci Koła Filologicznego KUL oraz Koła Edytorów KUL przy wsparciu Instytutu Językoznawstwa KUL (Wydział Nauk Humanistycznych) i Akademii Nowoczesnych Mediów i Komunikacji KUL.

Wydarzenie odbędzie się 5 maja 2026 roku w sali CTW-114. Do udziału zaproszeni są studenci, doktoranci, pracownicy lubelskich uczelni oraz mieszkańcy Lublina, którzy ukończyli 18 lat. Zapisy prowadzone są poprzez formularz online i potrwają do 30 kwietnia.

Organizatorzy podkreślają, że wydarzenie ma także wymiar integracyjny - to okazja, by przekonać się, że dbałość o język może być nie tylko obowiązkiem, ale i dobrą zabawą.

Konkurs odbędzie się w jednej kategorii wiekowej (18+), a liczba uczestników jest ograniczona do 200 osób. Nad poprawnością przebiegu dyktanda czuwać będzie jury pod przewodnictwem językoznawcy dr. hab. Mariusza Kopra z Instytutu Językoznawstwa KUL. Na najlepszych uczestników czekają nagrody rzeczowe.

Wydarzeniu towarzyszyć będzie również panel ekspercki z udziałem językoznawców KUL, którzy podejmą dyskusję na temat reformy ortografii.

Szczegóły, formularz zgłoszeniowy oraz regulamin dostępne są na stronie organizatora.

Ideą Festiwalu jest pokazanie, że kino nie jest zarezerwowane wyłącznie dla absolwentów szkół artystycznych. Organizatorzy chcą stworzyć przestrzeń dla twórców wywodzących się z kierunków nieartystycznych oraz zbudować dialog między środowiskiem akademickim a branżą kreatywną.

Inauguracja wydarzenia odbędzie się 20 kwietnia o godz. 11.20 w auli Wydziału Politologii i Dziennikarstwa UMCS. Gościem otwarcia będzie Michał Michalski, reżyser, scenarzysta i montażysta, który opowie o swojej drodze zawodowej oraz realiach pracy na planach filmowych i serialowych. Szczególny nacisk położy na możliwości rozwoju w branży bez klasycznego wykształcenia kierunkowego.

Kolejnego dnia (21 kwietnia) uczestnicy spotkają się z operatorem filmowym Patrykiem Romanem. Twórca przybliży kulisy pracy operatora i opowie o swojej drodze od pierwszych projektów do produkcji docenianych na arenie międzynarodowej. Jego film „Taty nie ma” zdobył główną nagrodę na Student Academy Awards 2025 i znalazł się na shortliście do Oscarów 2026.

22 kwietnia Festiwal skupi się na sztuce montażu. Gościem wydarzenia będzie Mateusz Powszedniak, montażysta i twórca filmowy, który opowie o roli montażu w budowaniu narracji. Artysta został wyróżniony nagrodą specjalną na 50. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni za film „Szmonces o Dybuku”.

23 kwietnia uczestnicy przeniosą się do Chatka Żaka, gdzie odbędą się pokazy filmowe. Poranny blok (godz. 9.00), przygotowany z okazji Światowego Dnia Ziemi, poświęcony będzie tematyce ekologicznej. Po południu (godz. 15.00) widzowie zobaczą filmy zakwalifikowane do konkursu głównego Festiwalu.

Zwieńczeniem wydarzenia będzie uroczysta gala wręczenia nagród, która odbędzie się 24 kwietnia o godz. 17.00 w sali widowiskowej ACKiM UMCS Chatka Żaka.

Festiwal „Pierwiastek UMCS” to inicjatywa Koła Naukowego „Pełny Metraż”, działającego na Wydziale Politologii i Dziennikarstwa UMCS. Organizatorzy zapraszają wszystkich, którzy chcą spojrzeć na kino „od kuchni” i spotkać ludzi, którzy je tworzą. Wstęp na wydarzenia jest bezpłatny.

Po latach, kiedy zamieszkałam już z moim narzeczonym, postanowiłam odtworzyć ten smak. Wydawało się proste - trochę mięsa, ogórki, przyprawy… co może pójść nie tak? No cóż, bardzo dużo. Doprawiałam „na oko”, próbowałam, poprawiałam… i z każdą kolejną próbą coś mi nie pasowało. W efekcie mój narzeczony kilka razy biegał do sklepu po dodatkową kiełbasę i ogórki, bo ciągle czegoś „brakowało”. Garnek robił się coraz większy, a ja dalej mieszałam i doprawiałam.

Finalnie wyszła taka ilość, że spokojnie można było wykarmić małą imprezę. I dokładnie tak zrobiliśmy. Następnego dnia zaprosiliśmy znajomych „na forszmak”. Ku mojemu zaskoczeniu, wszystkim smakowało. Może nie był identyczny jak u mamy, ale miał w sobie coś swojego i chyba o to w tym daniu chodzi.

Forszmak lubelski to właśnie taka kuchnia: trochę improwizacji, trochę intuicji i dużo smaku. Łączy w sobie różne rodzaje mięsa, kwaśność ogórków kiszonych i aromatyczne przyprawy, tworząc coś pomiędzy zupą a gulaszem - sycącego, rozgrzewającego i bardzo „domowego”.

Przepis na forszmak lubelski (wersja domowa)

 Składniki (4 porcje):

• 300 g wołowiny
• 200 g wieprzowiny
• 150 g kiełbasy wędzonej
• 3-4 ogórki kiszone
• 1 cebula
• 1 marchewka
• 1 litr bulionu
• 2 łyżki koncentratu pomidorowego
• liść laurowy, ziele angielskie
• sól, pieprz, papryka, majeranek

• 1 łyżka tłuszczu

  Przygotowanie:

• Pokrój mięso w kostkę i obsmaż na tłuszczu.
• Dodaj cebulę, potem marchewkę i kiełbasę.
• Zalej bulionem, dodaj przyprawy i gotuj ok. 40–50 minut.
• Dodaj koncentrat i ogórki kiszone.
• Gotuj jeszcze 15-20 minut.

• Dopraw do smaku.

  Mała wskazówka

  Forszmak często smakuje jeszcze lepiej następnego dnia - dokładnie tak jak u mnie, kiedy nagle z „zwykłego obiadu” zrobiło się spotkanie ze znajomymi

Fabuła koncentruje się wokół niewyjaśnionej sprawy sprzed trzydziestu lat. Emerytowany komisarz Asunander, przebywający w domu opieki w Visby na Gotlandii, wraca do dawnych wydarzeń, próbując uporządkować je w swoich zapiskach. Punktem wyjścia są niepokojące szczegóły, w tym makabryczne znalezisko, które na nowo otwiera śledztwo.

Do sprawy zostają wciągnięci Gunnar Barbarotti i Eva Backman, którzy planowali spokojną emeryturę. Zamiast tego trafiają w sam środek dochodzenia, które z czasem okazuje się coraz bardziej złożone i niebezpieczne.

Powieść łączy klasyczny kryminał z analizą pamięci, winy i konsekwencji dawnych decyzji. To historia o tym, jak nierozwiązane sprawy potrafią powracać po latach.

Polska premiera książki, wydanej przez wydawnictwo Czarna Owca, zaplanowana jest na 22 kwietnia 2026 roku.

Mimo poprawy wiedzy, w codziennej praktyce nadal dominują przyzwyczajenia, w których warzywa traktowane są jako dodatek. Aż 32 proc. respondentów deklaruje, że powinny być one jedynie uzupełnieniem każdego posiłku.

Eksperci podkreślają, że kluczowym wyzwaniem nie jest już brak wiedzy, lecz jej wdrożenie w życie. Zmiana nawyków żywieniowych wymaga czasu i konsekwencji, a także prostych, praktycznych wskazówek. Jedną z nich jest model tzw. talerza żywieniowego, w którym połowę miejsca zajmują warzywa i owoce.

Badanie pokazuje także inne luki w wiedzy. Aż 80 proc. Polaków nie zna prawidłowej kolejności spożywania produktów podczas posiłku. Tymczasem - jak wskazują dietetycy - rozpoczęcie jedzenia od warzyw, następnie sięgnięcie po białko, a na końcu produkty skrobiowe i owoce może poprawić sytość oraz ograniczyć skoki poziomu cukru we krwi.

Z punktu widzenia rynku rośnie znaczenie dostępności i jakości produktów. Producenci podkreślają, że całoroczna obecność świeżych warzyw, takich jak pomidory czy ogórki, sprzyja budowaniu trwałych nawyków żywieniowych.

Badanie zostało przeprowadzone w marcu 2026 roku na reprezentatywnej próbie 1000 osób metodą CAWI.

Największy wzrost dotyczy dostaw spoza Unii Europejskiej, szczególnie z Ukrainy. Jeszcze w 2021 roku było to 53 tys. ton, a obecnie wolumen ten może przekroczyć 1 mln ton.

Eksperci wskazują, że rosnący import przekłada się na spadek krajowej produkcji - w tym roku może ona obniżyć się do około 16,8 mln ton. Jednocześnie branża zmaga się z wysokimi kosztami energii, paliw oraz zakupu uprawnień do emisji CO2 w ramach systemu EU ETS.

Jednym z rozwiązań ma być unijny mechanizm CBAM (podatek węglowy), który ma wyrównywać warunki konkurencji między producentami z UE i spoza wspólnoty. Przedstawiciele branży podkreślają jednak, że konieczne jest jego uszczelnienie, m.in. poprzez dokładniejszą kontrolę emisyjności importowanych produktów.

Kolejnym postulatem jest wsparcie dla przemysłu energochłonnego, m.in. poprzez obniżenie kosztów energii elektrycznej. Według danych branżowych ceny energii w Polsce należą do najwyższych w Europie i sięgają około 100 euro za MWh.

Sektor cementowy pozostaje istotny z punktu widzenia planowanych inwestycji infrastrukturalnych i obronnych. W ciągu najbliższej dekady zapotrzebowanie na cement związane m.in. z budową umocnień i elektrowni jądrowej może sięgnąć kilku milionów ton.

Eksperci wskazują, że bez zmian regulacyjnych i stabilizacji kosztów produkcji konkurencyjność krajowych producentów może dalej spadać, co wpłynie na cały rynek budowlany.

Podświetlenie będzie widoczne od około godziny 19.50 do północy.

Światowy Dzień Chorych na Hemofilię obchodzony jest co roku 17 kwietnia i ma na celu zwiększanie świadomości społecznej na temat tej choroby oraz wsparcie osób nią dotkniętych.

Hemofilia to rzadkie, genetyczne schorzenie związane z zaburzeniami krzepnięcia krwi. Objawia się przede wszystkim skłonnością do przedłużonych lub samoistnych krwawień, które mogą występować zarówno na zewnątrz organizmu, jak i wewnętrznie.

Dzięki nowoczesnym metodom leczenia osoby chore mogą dziś prowadzić dłuższe i bardziej aktywne życie niż jeszcze kilkadziesiąt lat temu.

Wysokie wyniki osiągnęły także truskawki (38 proc.) i maliny (33 proc.), co - jak wskazują eksperci - może zapowiadać duże zainteresowanie w sezonie krajowym.

W przypadku warzyw najczęściej wybierana jest cebula (89 proc.). Dalej plasują się pomidory i marchew (po 87 proc.) oraz ogórki (86 proc.). Paprykę spożywa 75 proc. Polaków.

Eksperci zwracają uwagę, że obok stabilnej popularności podstawowych produktów rośnie znaczenie owoców jagodowych, które coraz częściej są obecne w diecie przez cały rok.

Z badań wynika również, że konsumenci pozostają przy sprawdzonych wyborach, ale jednocześnie chętnie sięgają po nowe produkty lub te dostępne poza tradycyjnym sezonem.

Badanie zostało przeprowadzone w marcu 2026 roku na próbie 1000 osób metodą CAWI.

Wydarzenie współorganizowała 2 Lubelska Brygada Obrony Terytorialnej, która na co dzień współpracuje ze szkołami średnimi w ramach programu OPW.

Najlepszy wynik osiągnęła drużyna gospodarzy - uczniowie z Radoryża Smolanego, przygotowywani przez żołnierzy 23 Batalion Lekkiej Piechoty w Bezwoli.

Program Oddziałów Przygotowania Wojskowego realizowany jest pod nadzorem Ministerstwa Obrony Narodowej i obejmuje obecnie dziesięć szkół objętych patronatem 2 LBOT w regionie. Zakłada on m.in. zajęcia prowadzone przez żołnierzy – zarówno w szkołach, jak i na obiektach wojskowych.

Uczniowie zdobywają praktyczne umiejętności z zakresu taktyki, łączności, pierwszej pomocy czy terenoznawstwa. Szkolenie obejmuje ponad 200 godzin zajęć i kończy się obozem wojskowym w ostatnim roku nauki.

Jak wskazują organizatorzy, tego typu wydarzenia pozwalają sprawdzić zdobyte umiejętności w praktyce oraz rozwijać współpracę między młodzieżą a wojskiem.

Z raportu „Sektor usług biznesowych w Polsce 2025” wynika, że w mieście funkcjonuje ponad 80 centrów usług, zatrudniających około 10,4 tys. osób. Ponad połowę zatrudnionych stanowią specjaliści IT.

Istotnym czynnikiem rozwoju sektora w Lublinie pozostaje zaplecze akademickie. W mieście działa dziewięć uczelni, na których studiuje ponad 57 tys. osób. Co roku uczelnie kończy około 15 tys. absolwentów.

Według przedstawicieli branży, dostęp do kadr oraz relatywnie niższe koszty operacyjne należą do głównych czynników przyciągających inwestorów. Znaczenie ma również rozwijająca się infrastruktura biurowa i współpraca z samorządem.

W ogólnopolskim kontekście sektor usług biznesowych pozostaje jednym z większych pracodawców - w Polsce działa ponad 2 tys. centrów, które zatrudniają blisko pół miliona osób i odpowiadają za około 5,7 proc. PKB.

- Ból istnienia, psychiczne zmagania, emocjonalne cierpienie, to tematy, które poruszam w swojej twórczości od lat. Uważam, że nie można ich unikać, ponieważ trudności w sferze psychicznej mogą dotyczyć wielu z nas lub naszych bliskich. Podobnie doświadczenie myśli samobójczych, to niestety powszechne problemy osób dorosłych, które nie są jednak obce również dzieciom i młodzieży. Moim zdaniem brakuje jednak literatury, która podejmowałaby tę tematykę w sposób rzetelny, wiarygodny, autentyczny. Myślę, że wyznaczyłam sobie symbolicznie taki cel: przyjrzeć się psychicznemu cierpieniu, pokazać człowieka w kryzysie, wykreować bohaterów wrażliwych, złożonych, pełnych emocji i wewnętrznego rozdarcia, często pogubionych, osamotnionych, nieumiejących odnaleźć się we współczesnym świecie. Wyalienowanych, czasem nieco dziwacznych, a jednak szukających dla siebie ratunku, podejmujących wewnętrzną walkę z własnymi słabościami, wreszcie wchodzących w relacje miłosne. Wszystkie motywy pojawiające się w mojej książce przenikają się wzajemnie. Miłość i śmierć, nawiązują do dwóch popędów Erosa i Tanatosa. Cierpienie i szaleństwo też są ze sobą nierozerwalne i również mocno dotykają tematyki śmierci i miłości.

- Bohaterowie „Miłości i śmierci…” często balansują między pragnieniem życia a chęcią zniknięcia. Czy bliżej im do literackiej metafory, czy do realnych historii, z którymi spotyka się Pani na co dzień?
 

- Nie mam wątpliwości, że takie lawirowanie między pragnieniem życia, a chęcią zniknięcia to nie tylko literacka metafora, ale doświadczenie jak najbardziej realne, prawdopodobne. Susan Kaysen z diagnozą zaburzenia borderline, w ,,Przerwanej lekcji muzyki’’- swojej autobiograficznej powieści pisała, że dla osoby myślącej natrętnie o swoim końcu każdy powód jest wystarczający do tego, by chcieć zniknąć. Spóźniasz się na pociąg, może lepiej to zakończyć? Jednakże równie łatwo według Susan jest odzyskać sens życia. Obejrzałam dobry film. Może jednak warto żyć? I nasuwa się pytanie: czy to nie balansowanie na granicy?
Hasłem przewodnim mojej książki są słowa: ,,Nikt nie dąży do śmierci, jeśli jest mu w życiu dobrze’’. Piszę też o tym, że każdy potencjalny samobójca woła o pomoc, i tak naprawdę bardzo chce normalnie żyć. Co to oznacza normalnie? Dobrze, owocnie, godnie, z poczuciem spełnienia. Jeśli człowiek doświadcza wielu traum, zranień, a jego egzystencja pełna jest bólu, porażek, niepowodzeń, to przecież nic dziwnego, że zainteresowanie życiem jako takim znacząco maleje.

- W Pani tekstach wyczuwalna jest inspiracja klasyką - od Dostojewskiego po Woolf. Na ile to świadome dialogowanie z tymi twórcami, a na ile naturalny filtr wrażliwości?
 

- W moich opowiadaniach występuje wiele aluzji literackich, nawiązań do filmów czy piosenek. Wynika to głównie z tego, że sztuka, a przede wszystkim właśnie literatura- ukształtowała mnie. Pomogła mi przetrwać moje najciemniejsze czasy. Od najmłodszych lat była dla mnie ostoją i wręcz takim remedium na całe zło świata. Od kiedy nauczyłam się czytać, już nie umiem nie czytać. Wybrałam też studia, które pozwoliły mi rozwijać się w obszarze literaturoznawstwa czy kulturoznawstwa, dlatego też jak najbardziej praktykuję świadome dialogowanie z twórcami. Jeśli pyta Pani o Dostojewskiego, to myślę, że moja twórczość jest wręcz nim obarczona czy naznaczona. Jego powieści psychologiczne to dla mnie ogrom inspiracji, wzruszeń, odkryć, a czasem utożsamianie się z niektórymi bohaterami przez niego stworzonymi. Takie wielkie dzieła jak ,,Zbrodnia i kara’’, ,,Bracia Karamazow’’, ,,Idiota’’,  ,,Skrzywdzeni i poniżeni’’, poczyniły absolutny przełom w moim intelektualnym oraz emocjonalnym świecie. Zresztą nawet jego mikropowieści jak ,,Białe noce’’ czy ,,Łagodna’’, wywarły na mnie ogromny wpływ. Wspomniana Virginia Woolf to autorka, której powieści, nowele, eseje, również bardzo cenię, ale niezmiennie fascynuje mnie także jej osobowość, niezwykła wrażliwość i inteligencja. Podobnie mam z Sylvią Plath. Obie pisarki niestety nie uporały się z własną emocjonalnością.

- Łączy Pani realizm z groteską i tragifarsą. Czy to sposób na oswojenie trudnych tematów, czy raczej na ich jeszcze mocniejsze wybrzmienie?
 

- Finalnie konwencja tragifarsy może być sposobem na oswojenie trudnych tematów. Czarny humor pozwala nieco zmniejszyć napięcie związane z dotykaniem treści bardzo mocnych pod kątem emocjonalnym. Mój odbiorca może poczuć się przytłoczony nagromadzeniem historii o najciemniejszych zakamarkach ludzkiej psychiki. Dlatego momenty śmieszne, czy niekiedy wręcz absurdalne nieco odciążają go, może nawet pomagają przebrnąć przez te niełatwe treści o często granicznych emocjach. Z drugiej strony ta farsa pojawiająca się obok poważnej tematyki rzeczywiście pozwala jej wybrzmieć. Ona jeszcze bardziej podkreśla wagę problemu. Myślę o kilku opowiadaniach, w których moi bohaterowie ze swoją wrażliwością, werterowską emfazą w ukazywaniu uczuć, naiwną seksualnością, i życiową nieporadnością, są wręcz śmieszni, żałośni, godni pożałowania. Czytelnik może nawet dziwić się, jak można być aż tak przewrażliwionym na swoim punkcie, jak można myśleć o zakończeniu życia przez tak ’’błahe’’ powody-a jednak…

- Pracuje Pani zawodowo w obszarze zdrowia psychicznego. Czy pisanie jest dla Pani przedłużeniem tej pracy, czy zupełnie osobną przestrzenią?
 

- Pisanie to dla mnie właśnie taka wyjątkowa przestrzeń, pewna forma porozumienia i pogodzenia się ze światem. Twórczość pomaga mi porządkować myśli, emocje, wspomnienia. Powoływanie do życia ciekawych, nieszablonowych bohaterów, przelewanie na papier historii, które pojawiają się w mojej głowie, to fascynujący, niezwykły proces. Przynosi mi coś w rodzaju katharsis, daje wolność i poczucie spełnienia. Mój umysł jest bardzo twórczy. Dla mnie najczęściej to nie brak inspiracji, a ich nadmiar jest utrudnieniem. Czasem najmniej spodziewane bodźce mogą być taką symboliczną proustowską magdalenkę umoczoną w herbacie. To te błahostki, fraszki pozwalają na wędrówkę w poszukiwaniu straconego czasu i umożliwiają uchwycenie czegoś ważnego z przeszłości. Zwykłe, niekiedy wręcz prozaiczne sygnały ze świata mogą mnie zainspirować do stworzenia jakiegoś dzieła. Usłyszana piosenka, przeczytany wiersz, świat smaków, zapachów, obrazów i dotyków. Bliskie są mi słowa Edwarda Stachury, który pisał, że ,,wszystko jest poezją’’. Pisanie to miejsce bezpieczne, które pozwala mi składać w całość fragmenty układanki, jaką jest życie. Na pewno jednak praca w obszarze zdrowia psychicznego również ofiarowuje mi wiele inspiracji…

- Czy uważa Pani, że literatura może realnie pomóc osobom w kryzysie czy raczej tylko nazwać to, czego nie umiemy powiedzieć?
 

- Tak, zdecydowanie może pomóc! Ja w pracy z osobami w kryzysie psychicznym bardzo bardzo często mówię, że w trosce o nasz dobrostan psychiczny, warto szukać ukojenia w sztuce. Często zdarza się, że przykładowo to właśnie dobra książka może być dla nas pewną formą terapii oraz zachętą do pracy nad sobą. Mówię o tym z pełnym przekonaniem, bazując na własnym doświadczeniu. Nieskończenie wiele razy wartościowa literatura, czy poruszające kino, symbolicznie podnosiły mnie z moich potknięć, wątpliwości, emocjonalnych zawirowań. Tak jak Susan Kaysen mogę powiedzieć, że dla pewnych książek, filmów, po prostu warto żyć. I mogą to być wielkie arcydzieła myśli ludzkiej, jak powieści Dostojewskiego, Tołstoja, Prousta, ale i teksty nieco mniejsze i nie tak głośne, ale równie mocno dotykające. Moją ostatnią przeczytaną lekturą jest powieść Beatriz Serrano ,,Ogród rozpaczy ziemskich’’, nazywana ,,wiernym portretem rozczarowanego pokolenia millenialsów’’. Autorka próbuje opisać trudne doświadczenia młodych ludzi, często pogubionych, pozbawionych celu, pogrążonych w depresji, apatii, marazmie. I robi to bez patosu, inteligentnie i błyskotliwe, w konwencji właśnie groteski i czarnego humoru. Taka literatura również przynosi ulgę i katharsis.

- Dziękuję za rozmowę

W Lublinie od początku kwietnia trwają Lubelskie Dni Autyzmu, cykl wydarzeń poświęconych tematyce spektrum autyzmu. W programie znalazły się warsztaty, konsultacje specjalistyczne, badania przesiewowe dla dzieci oraz spotkania edukacyjne dla mieszkańców.

- Kwiecień w naszym mieście tradycyjnie poświęcony jest tematyce autyzmu. Wspólnie z organizacjami i instytucjami zachęcamy do skorzystania z szerokiej oferty wydarzeń - podkreśla Anna Augustyniak, Zastępca Prezydenta Miasta ds. Społecznych.

Wsparcie i edukacja dla wszystkich

Lubelskie Dni Autyzmu to propozycja zarówno dla osób w spektrum autyzmu, jak i ich rodzin, nauczycieli czy specjalistów. Do końca miesiąca mieszkańcy mogą korzystać z bezpłatnych konsultacji z psychologami, logopedami i terapeutami, a także z diagnozy i warsztatów wspierających rozwój dzieci, młodzieży i dorosłych.

W programie zaplanowano także Ogólnopolską Konferencję „Barwy Neuroróżnorodności” oraz wystawę prac plastycznych najmłodszych uczestników „Ja i mój dzień”.

Warsztaty i spotkania w urzędzie

Jednym z ważniejszych punktów wydarzenia jest cykl warsztatów i wykładów poświęconych spektrum autyzmu. Zajęcia skierowane są do rodziców, opiekunów, nauczycieli, wolontariuszy i wszystkich zainteresowanych tematyką.

Podczas spotkań poruszane będą m.in. zagadnienia wspierania rozwoju dziecka, stosowania pomocy dydaktycznych, wolontariatu rówieśniczego czy aktywizacji zawodowej osób w spektrum autyzmu. W programie znalazły się również warsztaty muzyczne, które pokazują, jak komunikować się z dzieckiem poprzez dźwięki.

Zajęcia odbędą się w dniach 23-24 kwietnia w Urząd Miasta Lublin przy ul. Spokojnej 2. Udział w nich jest bezpłatny, jednak obowiązują wcześniejsze zapisy ale liczba miejsc jest ograniczona.

W kwietniu Multikino przygotowało dla widzów wyjątkową ofertę wydarzeń z zakresu kultury wysokiej. W repertuarze znalazły się filmowe podróże po świecie architektury, retransmisje oper oraz projekcje poświęcone największym dziełom sztuki europejskiej.

Miłośnicy historii sztuki będą mogli wybrać się w filmową podróż do Rzymu. Produkcja „Święty Piotr i inne papieskie bazyliki Rzymu” z cyklu Art Beats zabierze widzów do najważniejszych świątyń, takich jak Bazylika św. Piotra czy Bazylika św. Jana na Lateranie. Film odsłania także kulisy pracy mistrzów, m.in. Michał Anioł czy Giovanni Lorenzo Bernini.

Kolejną propozycją jest „Turner & Constable” z cyklu Exhibition On Screen, który przybliża twórczość dwóch wybitnych brytyjskich malarzy - J. M. W. Turner oraz John Constable. Ich artystyczna rywalizacja na trwałe wpłynęła na historię malarstwa pejzażowego.

Na ekranach kin pojawi się również spektakl „Othello” - nowa inscenizacja dramatu William Shakespeare. Przedstawienie, zarejestrowane na żywo w londyńskim Theatre Royal Haymarket, to intensywna opowieść o zazdrości, manipulacji i władzy, wzbogacona muzyką PJ Harvey i gwiazdorską obsadą.

Pod koniec miesiąca widzowie będą mogli zobaczyć operę „Czarodziejski flet” autorstwa Wolfgang Amadeus Mozart. To jedna z najpopularniejszych oper na świecie, pełna magii historia księcia Tamina i księżniczki Paminy od lat zachwyca publiczność na całym świecie.

Kwietniowy repertuar to propozycja dla wszystkich, którzy chcą obcować z najwybitniejszymi dziełami sztuki w nowoczesnej formie. Dzięki technologii kinowej widzowie mogą poczuć atmosferę największych scen operowych i muzeów bez konieczności podróżowania.

W godz. 12.00-14.00 w holu Wydział Zarządzania Politechniki Lubelskiej przy ul. Nadbystrzyckiej 38 będzie można skosztować przekąsek z różnych krajów oraz obejrzeć wystawę fotografii konkursowych „Lublin na pocztówce”. Wydarzeniu towarzyszyć będzie wręczenie nagród dla laureatów konkursu.

Nie zabraknie również elementu rywalizacji - uczestnicy będą mogli wziąć udział w quizie „Trivia” dotyczącym kultur krajów, z których pochodzą studenci programu Erasmus+. Za jego przygotowanie odpowiada zespół mentorów Buddy, wspierających zagranicznych studentów podczas ich pobytu w Lublinie.

Z kolei na Wydział Inżynierii Środowiska i Energetyki Politechniki Lubelskiej (ul. Nadbystrzycka 40B) od godz. 12.00 do 14.00 w sali 207 odbędzie się spotkanie z obecnymi i byłymi stypendystami programu Erasmus+.

To doskonała okazja, by porozmawiać o wyjazdach zagranicznych, zobaczyć pamiątki z różnych krajów i zdobyć praktyczne wskazówki dla osób planujących studia lub praktyki za granicą.

Do udziału zaproszeni są uczniowie szkół podstawowych i ponadpodstawowych, a także wszyscy, którym bliska jest tematyka ochrony środowiska i przyrody.

Filmy i wykład na początek

Obchody rozpoczną się 23 kwietnia przeglądem filmów geograficznych w ACKiM UMCS Chatka Żaka. W programie znalazły się m.in. dokumenty „Do ostatniej kropli” oraz „Czescy uczeni na Antarktydzie”.

Tego samego dnia zaplanowano również wykład dr. Adama Lesiuka pt. „Opakowana Ziemia”, który odbędzie się na wydziale organizującym wydarzenie.

Główne obchody i specjalny gość

Kulminacja wydarzeń nastąpi 24 kwietnia w siedzibie wydziału przy al. Kraśnickiej w Lublin. Po uroczystym otwarciu uczestnicy wysłuchają wykładu inauguracyjnego „Wulkany świata - zagrożenia związane z erupcjami”, który wygłosi Bartłomiej Krawczyk, finalista konkursu Popularyzator Nauki.

W programie znalazł się także panel „Po zielonej stronie mocy”, podczas którego przedstawiciele organizacji pozarządowych opowiedzą o działaniach na rzecz środowiska i edukacji ekologicznej.

Dziesiątki warsztatów i atrakcji

Na uczestników czeka około 40 różnych aktywności: od wykładów i warsztatów po gry terenowe. Wśród tematów znalazły się m.in.:

• świat płazów i zmiany klimatu,
• historia regionu na mapach,
• odpowiedzialna turystyka,
• ekologiczne wyzwania współczesnego świata.

Nie zabraknie również wystaw i stoisk edukacyjnych przygotowanych m.in. przez Lasy Państwowe, Wody Polskie czy parki narodowe. Szczególną atrakcją będzie ekspozycja „50 lat Roztoczańskiego Parku Narodowego”.

Las Geografów i działania w terenie

Obchody zakończą się aktywnie - w weekend 25-26 kwietnia pracownicy i studenci UMCS udadzą się do Nadleśnictwa Janów Lubelski, gdzie po raz trzeci posadzą „Las Geografów UMCS”.

Zapisy już ruszyły

Udział w wydarzeniach wymaga wcześniejszej rejestracji. Zapisy na przegląd filmów oraz zajęcia 24 kwietnia rozpoczęły się 15 kwietnia w południe.

Rynek nieruchomości komercyjnych w Polsce wyraźnie nabiera tempa na początku 2026 roku. W pierwszym kwartale wartość inwestycji osiągnęła 1,02 mld euro, co oznacza wzrost o 43% rok do roku i najlepszy wynik dla tego okresu od czterech lat. Jednocześnie liczba transakcji spadła do 29, co wskazuje na większą koncentrację kapitału w największych projektach.

Eksperci podkreślają, że rosnąca średnia wartość pojedynczych transakcji to efekt powrotu inwestorów typu „core” oraz zwiększonego zainteresowania aktywami najwyższej jakości. W każdym z głównych sektorów - magazynowym, biurowym i handlowym - zrealizowano przynajmniej jedną transakcję przekraczającą 100 mln euro.

Magazyny napędzają rynek

Największym beneficjentem ożywienia pozostaje sektor magazynowy, który odpowiadał za 44% całkowitego wolumenu inwestycji. Wartość transakcji w tym segmencie wyniosła 447 mln euro. Kluczową rolę odgrywają tu stabilne aktywa zabezpieczone długoterminowymi umowami najmu oraz popularne transakcje typu „sale and leaseback”.

Inwestorzy, zwłaszcza zagraniczni, poszukują przewidywalnych przepływów pieniężnych, co czyni logistykę jednym z najbezpieczniejszych segmentów rynku.

Handel z dużymi transakcjami portfelowymi

Silną pozycję utrzymuje również sektor handlowy, w którym zawarto transakcje o wartości 318 mln euro. Kluczowe znaczenie miały duże transakcje portfelowe, jedna z nich odpowiadała aż za 60% wolumenu sektora.

Niezmiennie dużym zainteresowaniem cieszą się parki handlowe oraz samodzielne sklepy spożywcze, które są atrakcyjne zarówno dla inwestorów lokalnych, jak i międzynarodowych.

Biurowce z powrotem na radarze inwestorów

Sektor biurowy zamknął kwartał wynikiem 245 mln euro. Szczególną uwagę zwracają trzy duże transakcje dotyczące obiektów klasy „prime”, co może świadczyć o powrocie zaufania inwestorów do tego segmentu.

Choć większość transakcji miała miejsce w miastach regionalnych, to pod względem wartości dominowały największe rynki, takie jak Warszawa i Kraków.

Optymizm, ale z nutą ostrożności

Perspektywy na kolejne miesiące pozostają pozytywne. Polska nadal przyciąga inwestorów dzięki stabilnym fundamentom gospodarczym, przewidywalnemu otoczeniu prawnemu i relatywnie wysokiej płynności rynku.

Nie brakuje jednak czynników ryzyka. Sytuacja geopolityczna, w tym napięcia na Bliskim Wschodzie i potencjalny wzrost cen ropy, mogą wpłynąć na inflację oraz politykę stóp procentowych. W krótkim terminie inwestorzy mogą więc przyjąć bardziej ostrożne podejście.

Mimo to wszystko wskazuje na to, że 2026 rok może być dla rynku nieruchomości komercyjnych w Polsce lepszy niż poprzedni.

Projekt wyróżnia się formułą, która wykracza poza tradycyjny seans filmowy. To godzinne, angażujące show, podczas którego dzieci nie tylko oglądają, ale aktywnie uczestniczą w wydarzeniu - śpiewają, tańczą i rozwiązują zagadki razem z bohaterami. Przewodnikiem po tym świecie jest Myszka Miki, która w roli konferansjera wprowadza najmłodszych w kolejne części programu.

W repertuarze znajdą się krótkie odcinki najpopularniejszych animacji. Na ekranie pojawią się m.in. bohaterowie takich produkcji jak „Bluey”, przygody Ironmana, perypetie Myszki Minnie, historie Kubusia Puchatka czy opowieści o dzielnych SuperKotach. Całość uzupełniają wpadające w ucho piosenki oraz interaktywne elementy, które sprawiają, że dzieci stają się częścią widowiska.

Kwietniowa odsłona cyklu zagości w kinach w drugiej połowie miesiąca. Pokazy odbędą się w weekendy 18–19 kwietnia oraz 25–26 kwietnia we wszystkich lokalizacjach Multikina. Dodatkowo w wybranych kinach seanse będą dostępne również w dni powszednie.

Disney Junior w kinie” to doskonała propozycja na pierwszy kinowy seans dla najmłodszych oraz świetny pomysł na rodzinne spędzenie czasu. Radosna atmosfera, znane postacie i interaktywna formuła sprawiają, że wydarzenie na długo pozostaje w pamięci dzieci i ich opiekunów.

Szczegółowy repertuar oraz godziny seansów można sprawdzić na stronie internetowej Multikina, w aplikacji mobilnej oraz bezpośrednio w kasach kin.

Spotkanie odbędzie się pod hasłem „Odkryj w sobie lidera i zacznij działać!”, zachęcając uczestników do refleksji nad własnym potencjałem oraz rozwojem umiejętności przywódczych. Wydarzenie skierowane jest zarówno do właścicieli firm, jak i członków zespołów oraz osób, które chcą skuteczniej działać w nowoczesnym środowisku pracy.

Szczególnym punktem programu będzie wystąpienie gościa specjalnego - Witolda Casettiego, eksperta w dziedzinie marketingu i edukacji finansowej oraz prezentera telewizyjnego. Jego prelekcja ma stanowić inspirację do spojrzenia na komunikację, rozwój osobisty i przywództwo z zupełnie nowej perspektywy.

Nieodłącznym elementem wydarzenia będzie także biznesowy speed dating, który umożliwi uczestnikom szybkie i efektywne nawiązywanie relacji. To doskonała okazja do poznania nowych partnerów biznesowych, wymiany pomysłów oraz budowania sieci kontaktów.

Organizatorzy podkreślają, że wydarzenie może być szczególnie wartościowe również dla pracodawców, którzy chcą wspierać rozwój swoich zespołów. Udział w spotkaniu to inwestycja w kompetencje, pewność działania i skuteczność w biznesie.

Planowany obszar inwestycyjny obejmuje ok. 180 hektarów gruntów zlokalizowanych w rejonie miejscowości Podzamcze i Stara Wieś. W ramach współpracy strony będą prowadzić działania przygotowawcze, w tym analizy formalno-prawne, środowiskowe oraz infrastrukturalne, niezbędne do uruchomienia inwestycji o znaczeniu regionalnym i krajowym.

- Podpisanie listu intencyjnego to ważny krok w kierunku budowania nowych perspektyw rozwojowych dla regionu. Jako Bogdanka chcemy aktywnie uczestniczyć w tworzeniu nowoczesnej przestrzeni dla biznesu i przemysłu, która będzie odpowiadała na wyzwania transformacji gospodarczej i energetycznej. To projekt, który może realnie przełożyć się na nowe miejsca pracy i dywersyfikację lokalnej gospodarki - mówi Zbigniew Stopa, Prezes Zarządu Lubelskiego Węgla „Bogdanka” S.A.

List intencyjny stanowi pierwszy krok do wypracowania szczegółowego porozumienia określającego zasady współpracy przy realizacji projektu. W najbliższych miesiącach strony planują opracowanie harmonogramu i kosztorysu przedsięwzięcia oraz przeprowadzenie niezbędnych analiz.

- Cieszę się, że wspólnie ze spółką Lubelski Węgiel "Bogdanka" SA i Gminą Łęczna możemy przystąpić do prac przygotowawczych tak dużego i perspektywicznego obszaru inwestycyjnego. ARP, jako instytucja odpowiedzialna za wspieranie rozwoju przemysłu w Polsce, widzi w tym projekcie realną szansę na przyciągnięcie nowych inwestorów, tworzenie trwałych miejsc pracy oraz wzmocnienie gospodarcze całego regionu. To ważny krok w kierunku dywersyfikacji lokalnej ekonomii i budowania jej odporności w procesie transformacji - powiedział Łukasz Kotapski Wiceprezes Zarządu Agencji Rozwoju Przemysłu S.A.

Współpraca zakłada również ścisłą koordynację działań pomiędzy partnerami, wymianę informacji oraz wspólne działania na rzecz pozyskania inwestorów. Strony deklarują prowadzenie projektu w sposób transparentny, z poszanowaniem interesów wszystkich zaangażowanych podmiotów oraz z dbałością o rozwój społeczno-gospodarczy regionu.

- Podpisanie listu intencyjnego to dla naszej gminy impuls rozwojowy o niespotykanej dotąd skali. Zagospodarowanie blisko 180 hektarów gruntów pod nowoczesny przemysł i usługi to szansa na stworzenie tysięcy nowych miejsc pracy, co bezpośrednio przełoży się na stabilność zawodową i zamożność naszych mieszkańców. Jako samorząd patrzymy na ten projekt długofalowo - budujemy silną, zdywersyfikowaną gospodarkę, która będzie fundamentem rozwoju regionu przez kolejne dziesięciolecia. - powiedział Leszek Włodarski Burmistrz Łęcznej.

Podpisany dokument ma charakter intencyjny i nie rodzi zobowiązań finansowych - stanowi podstawę do dalszych prac i negocjacji nad docelowym modelem współpracy.

 Jajka na nowo
Ugotowane na twardo jajka to jeden z najczęstszych „nadmiarów” po świętach. Najprostszym rozwiązaniem jest pasta jajeczna z dodatkiem majonezu, szczypiorku i musztardy. Można też przygotować jajka faszerowane albo dodać je do lekkiej sałatki z warzywami.

 Wędliny i mięsa - idealne do szybkiego obiadu
Resztki pieczonych mięs czy kiełbas świetnie sprawdzą się w daniach na ciepło. Pokrojone w kostkę i podsmażone z cebulą mogą stać się bazą do makaronu, jajecznicy lub prostego dania jednogarnkowego. To szybki sposób na konkretny obiad bez długiego gotowania.

 Kanapki na ciepło - szybkie i sycące
Resztki wędlin, jajek czy serów świetnie sprawdzą się jako baza do kanapek na ciepło. Wystarczy pieczywo, odrobina sera i dodatki z lodówki, by w kilka minut przygotować coś zupełnie nowego. Zapieczone w piekarniku lub na patelni smakują lepiej niż klasyczne kanapki i pozwalają szybko wykorzystać nadmiar produktów.

Szybka sałatka „po świętach”
Z produktów, które zostały po świętach, można przygotować prostą i lżejszą sałatkę. Jajka, kawałki wędliny, ogórek czy sałata i delikatny sos jogurtowy wystarczą, by stworzyć świeże danie, które dobrze równoważy cięższe, świąteczne potrawy.

Słodkie wypieki - drugie życie ciast
Babka czy mazurek nie muszą się zmarnować. Pokrojone kawałki można wykorzystać jako bazę do deserów, np. warstwowych z jogurtem, kremem lub owocami. To prosty sposób, by nadać świątecznym wypiekom zupełnie nową formę.

Nie marnuj - wykorzystaj
Poświąteczne gotowanie nie musi być trudne ani czasochłonne. Wystarczy kilka prostych pomysłów, by ograniczyć marnowanie jedzenia i jednocześnie przygotować szybkie, smaczne posiłki na kolejne dni, bez kolejnych zakupów.

Do analiz wykorzystano 80-rzędowy tomograf komputerowy, który pozwala na uzyskanie obrazów o bardzo wysokiej rozdzielczości. Dzięki temu możliwe było stworzenie szczegółowych rekonstrukcji 3D wnętrza mumii bez ingerencji w jej strukturę. Badania przeprowadzono na prośbę Muzeum Narodowego w Lublinie. Kluczowe było nie tylko wykorzystanie zaawansowanego sprzętu, ale także precyzyjne zaplanowanie całego procesu logistycznego, tak aby nie zakłócić pracy szpitala i jednocześnie zapewnić bezpieczeństwo bezcennemu zabytkowi.

Największym wyzwaniem okazała się interpretacja uzyskanych danych. Z pomocą przyszły algorytmy sztucznej inteligencji, które pozwoliły ograniczyć szumy i wydobyć detale niewidoczne przy standardowej analizie. Dzięki temu naukowcy odkryli m.in. liczne amulety ukryte w bandażach oraz obecność wątroby, co jest nietypowe dla klasycznych praktyk balsamowania w starożytnym Egipcie.

Jak podkreślają lekarze, badanie mumii było wyjątkowym doświadczeniem, które pozwoliło „zajrzeć” do wnętrza obiektu sprzed ponad dwóch tysięcy lat przy użyciu technologii stosowanej na co dzień w diagnostyce pacjentów. Choć od wykonania skanów minęło już trochę czasu, ich wyniki nadal są analizowane przez zespół naukowców z Wrocławia. Planowane są kolejne etapy badań, w tym rekonstrukcja twarzy dziecka oraz analizy genetyczne.

Niewykluczone, że największa tajemnica wciąż pozostaje nierozwiązana, skany wykazały obecność przedmiotu na klatce piersiowej mumii. Badacze przypuszczają, że może to być papirus zawierający imię chłopca.

To wyjątkowy przykład tego, jak nowoczesna technologia medyczna może wspierać ochronę dziedzictwa kulturowego i otwierać nowe możliwości dla nauki.