Nasze Orły pochodzą od Sokołów?

  • 14.07.2017, 12:19 (aktualizacja 14.07.2017 12:59)
  • red.
Nasze Orły pochodzą od Sokołów? wikimedia.org
123 lata temu odbył się pierwszy mecz piłkarski w Polsce.

Za kolebkę polskiego piłkarstwa należy uznać ziemie dawnego zaboru austriackiego. W wyniku reform administracyjnych monarchii Habsburgów pod koniec lat sześćdziesiątych XIX wieku Galicja uzyskała szeroką autonomię wewnętrzną. Do szkół i urzędów ponownie wprowadzono język polski. Na fali entuzjazmu powstawały organizacje, których statutową działalnością było podtrzymywanie i krzewienie w społeczeństwie świadomości narodowej. Nie było to jednak jedyne pole ich aktywności, która obejmowała również propagowanie wśród młodzieży ideałów sportowej rywalizacji.

Ogromne zasługi na tym polu położyło Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”, obejmujące zasięgiem całą Galicję. Jedną z licznych form popularyzacji wychowania fizycznego była piłka nożna – dyscyplina słabo wtedy jeszcze znana, dopiero u progu oszałamiającej międzynarodowej kariery.

Pierwszy mecz piłkarski na ziemiach polskich, o którym mamy dokładniejsze informacje, odbył się 14 lipca 1894 roku we Lwowie, na II zlocie organizacji sokolich. Naprzeciw siebie stanęły drużyny z Krakowa i Lwowa. Zawodnicy obydwu zespołów ubrani byli w jednolite białe koszulki. Różnili się od siebie barwą spodenek: krakowianie przystąpili do meczu w granatowych, zaś lwowianie w popielatych. Spotkanie miało kuriozalny przebieg, trwało bowiem jedynie 6 minut. Wtedy to Włodzimierz Chomicki, uczeń II roku seminarium nauczycielskiego, zdobył jedyną bramkę, zapewniając zwycięstwo drużynie ze Lwowa. Chwilę później owo pokazowe spotkanie zostało zakończone ze względu na zbyt napięty program zlotu.


MP / źródło: Muzeum Historii Polski
na zdjęciach:
głównym:
jeden z najważniejszych meczów ligowych dwudziestolecia międzywojennego – spotkanie miedzy „Wartą” (Poznań) a „Ruchem” z Wielkich Hajduk (1937 r.); na pierwszym planie Ernest Wilimowski z „Ruchu” – strzelec 1175 goli w oficjalnych i nieoficjalnych meczach (10. miejsce na liście strzelców wszech czasów), w tym czterech w meczu Brazylia – Polska (6:5) podczas mistrzostw świata 1938 we Francji, dzięki czemu przez 56 lat był rekordzistą pod względem liczby strzelonych bramek w jednym meczu; fot.: Wikipedia
niżej: pierwsi reprezentanci Polski w piłce nożnej

red.

Zdjęcia (2)

Reprezentacja Polski przed swoim pierwszym oficjalnym meczem międzypaństwowym – z Węgrami (Budapeszt, 18 grudnia 1921 r.; wynik: 1:0 dla Węgier). Drugi od prawej w pierwszym rzędzie stojących – Zygmunt Kałuża, piłkarz Czarnych Kraków i Cracovii, w reprezentacji Polski w latach 1921-28, potem trener i od 1932 r. selekcjoner reprezentacji Polski, która pod jego kierownictwem w 1936 zajęła 4. miejsce na olimpiadzie w Berlinie, a w 1938 r. po raz pierwszy zagrała na mistrzostwach świata, gdzie uległa Brazylijczykom. Jako trener reprezentacji Polski poprowadził ostatni mecz kadry przed II wojną światową, wygrane 4:2 spotkanie z Węgrami, ówczesnymi wicemistrzami świata; fot.: Wikipedia
Piłkarska reprezentacja Polski na Igrzyskach Olimpijskich w Paryżu (przed meczem przeciwko Węgrom – 26 maja 1924 r.); tym razem się nie udało, ale już za dwanaście lat w Berlinie... Zygmunt Kałuża trzeci od lewej; fot.: Wikipedia
Podziel się:
Oceń:
  • TAGI:

Komentarze (0)

Dodanie komentarza oznacza akceptację regulaminu. Treści wulgarne, obraźliwe, naruszające regulamin będą usuwane.


Pozostałe